het leven van Natan en Levi

Tot zover ...

2005-04-28T15:01:00.000+02:00

!! OPGELET : DEZE POST BLIJFT ALTIJD BOVENAAN STAAN !!
Dit ivm. contactinformatie en gebedspunten.
Nieuwe posts zullen ten alle tijden hieronder verschijnen.
De oudere schuiven verder allemaal naar onder toe.
==================================

Toegankelijkheid :

Lettergrootte is in geval van Internet Explorer groter of kleiner te maken
Dit door op CTRL te drukken en ondertussen met het muiswieltje te draaien.

==================================

Ik wil iedereen bedanken die voor ons bid.
We merken echt dat we gedragen worden,
en we blijven geloven in een wonder !
Ook is het ziekenhuispersoneel van beide ziekenhuizen geweldig.
Die mensen doen echt fantastisch werk.

Een felicitatie kan naar het volgende adres :

Russischestraat 78 B
3028 BJ Rotterdam

Reageren mag ook op henkvanblitterswijk@zonnet.nl

Ook is alle gebed nog steeds welkom.
Uiteraard ook een woord van dank gezien de verbeteringen.

== BEZOEK NOG EVEN ALLEEN OP UITNODIGING ==
wij hopen dat u hiervoor begrip heeft...
Binnenkort kunt u telefonisch of via sms een afspraak maken.

dinsdag 5 april

2005-04-06T13:17:00.000+02:00

Met Natan gaat het steeds beter, hij is steeds lekker actief, en reageert erg leuk op onze aanwezigheid. Hij reageert goed op zijn voeding. Hij heeft gisteren wel een medicijn tegen maagzuur gekregen, en daarwerd hij wel rustiger van.

Levi gaat bijzonder goed. Hij drinkt zelf en veel, en hij is van alle toeters en bellen af. Ook hoeft hij geen fototherapie meer. Hij moet zichzelf wel een beetje warm gaan houden, maar met de juiste kleding en een kruikje moet dat goedkomen. Het komt er dus eigenlijk op neer, dat hij misschien morgen mee naar huis mag!!! Dat zou dus wel erg leuk zijn. Ook wel een beetje eng, want dan komt het echte werk eraan!!
Maar goed, dat kunnen we wel aan.

We hopen dan uiteraard wel, dat Natan, overgeplaatst kan worden naar Rotterdam.Anders zijn we toch genoodzaakt, om hier te blijven.
Dat zal wel goed komen, want in onze situatie, is er wel een mouw aan te passen.

Met Margaret gaat ook alles goed. Het uit het ziekenhuis zijn heeft haar goed gedaan.Ze heeft nog wel hulp nodig, bij een opaar dingen, en thuis zal het ook niet meteen koek en ei zijn.
Dus als iemand nog wil mee helpen:
-inpakken
-schoonmaken
-stofzuigen
-boodschappen doen
-enz. enz. enz. enz.
Ben je natuurlijk van harte welkom (je krijgt er een bakkie koffie en beschuit met muisjes voor hoor.....;-)

Morgen horen we hoe het verder gaat, dus dan meer nieuws.

3 april - Goed nieuws

2005-04-04T13:28:00.000+02:00

Dit keer een goednieuws update! Mag ook wel een keer.

Gisteren is alles goed gegaan. Natan is stabiel, en vanaf vandaag van de beademing af. Gisteren was er ook nog een foto van zijn longen gemaakt i.v.m. de klaplong, en toen alles goed bleek is de drain eruit gehaald. Hij doet het zo goed!! Ik ben echt supertrots op hem!! Gisteren hadden we gelukkig de mogelijkheid, om nog wat langer bij hem te zijn. Margaret heeft lekker met hem geknuffeld, en ik heb hem ook nog even vastgehouden. We realiseerden ons later pas, dat dat eigenlijk voor de eerste keer was. Ik had het echt even nodig. Hij had lekker zijn oogjes open, en is volgens mij een lekker actief kereltje.

Levi gaat alles ook erg goed mee. Gister had hij al zelf twee keer de maagsonde eruit gehaald, en het voeden gaat ook steeds beter. Hij ligt aleen te lekker bij ons. Daardoor valt hij telkens in slaap. Ook erg lief. Hij moet nog wel even onder de fototherapoie, net als zijn broer. Dit om te voorkomen dat ze geel worden door de prematuriteit. Ook op hem ben ik natuurlijk supertrots!!

Gisteren heeft ook mijn schoonmoeder de fles gegeven aan Levi. Je had haar moeten zien. Echt geweldig. Ik heb foto's gemaakt, en als ik thuis ben zal ik zorgen, dat er meteen een berg foto;s op komen.

Ik heb net gehoord, dat het zo goed gaat met Natan, dat hij van de I.C. af mag. En als het even meezit, komen ze nu bij elkaar op de kamert. Dat zou echt super zijn. Het zijn toch broers, en voor ons zou het ook beter zijn. We hebben dan veel meer tijd voor ze. Je kan jezelf helaas niet in tweeen splitsen, en als ze dan op twee verscghillende afdelingen zijn, is het erg moeilijk om ee nkeus te moeten maken. Althans, ik had het er gisteren erg moeielijk mee.

Verder is het morgen Margaret's 6e dag, dus als er verder niks gebeurt, mag ze morgen met mij mee naar de Ronald McDonald huis. We hebben dan kans, dat we misschien wel deze week naar huis kunnen met Levi. Natan zal dat waarschijnlijk nog even in het ziekenhuis moeten blijven om aan te sterken. Ze zullen er alles aan doen, om hem dan naar Rotterdan og Vlaardingen te verplaatsen.

Als we thuis zijn, zien jullie diot natuurlijk ook via deze site. Alle bezoek is dan welkom, mits met een belletje geregeld. Nu is het echter nog zo druk, dat we voorlopig vragen, om pas vanaf half 7 te komen. En alks je een afspraak wilt maken, doe het dan even via de sms.

Nou, ik hoop morgen met meer goed nieuws te komen.

1 April !!

2005-04-01T12:27:00.000+02:00

Nou, gisteren 1 april, ben ik om 5 uur opgestaan om van alles en nog wat te regelen in en om Rotterdam. Uiteindelijk was ik om een uur of half 2 weer terug (veels te laat naar mijn zin). Gelukkig had Margaret wel al bij de mannen kunnen kijken. Met Levi heeft ze echt lang geknuffeld, en hij lag er schijnbaar erg relaxed bij. Dus die binding is er zeker. Bij Natan is dat nog best wat moeilijker, hij ligt daar maar, en je kan verder niks doen. Erg machteloos voel je jezelf dan.

Even een update over de twee mannen.

Natan doet het goed. Hij heeft alleen nog ondersteuning nodig van de beademing, en als hij vandaag een beetje wakker genoeg word, mag de hij misschien al van de beademing af!! Ook gaat de drain eruit, als de foto's van zijn longen goed zijn. Hij krijgt al lekker borstvoeding door zijn maagsonde heen. Dus we hebben er alle vertrouwen in, dat hij binnen de kortste keren weer helemaal beter is. Vandaag gaat hij even lekker bij Margaret op schoot. Zo kan ze lekker met hem gaan knuffelen, en kunnen we wat langer tijd aan hem besteden.

Levi gaat het ook goed mee. De bloedtransfusie is aangeslagen, en hij heeft een lekkerder kleurtje. Daardoor is hij ook een stuk minder suf geworden. Drinken gaat goed, en hij begint steeds meer contact te leggen en alles te trainen. Zijn ogen schieten van de een naar de andere kant, en vooral als Margaret met hem praat, zie je hem met zijn handjes, voetjes, mondje en ogen reageren. Heel erg leuk om te zien. We proberen zoveel mogelijk zelf de fles te geven, en hem ook bij Margaret aan te leggen.

Nog even een pleidooi voor het Ronald Mcdonaldhuis en de verpleging. Echt het is hier zo goed geregeld. De volgende keer dat je bij de Mac bent (en ik weet dat er een aantal van jullie hopeloos verslaafd zijn) Geef dan een paar euro(cent). Ik ben zo blij dat ik hier kan zijn. De verpleging is geweldig, echt mensen met hart voor die kinderen. En ze zijn echt heel soepel voor ons.

Dan nog iets, Froukje, bedankt voor de zorgen voor Levi. Volgens mij heeft tie een beetje je hart gestolen. Stuur me een mail en ik zal zorgen voor een paar foto's.

Tot de volgende update!!!

de Eerste Foto's van Levi !!

2005-04-01T03:43:00.000+02:00

De operatie

2005-03-31T12:17:00.000+02:00

'S ochtends zijn we nog even bij onze mannen geweest, geknuffeld, gevoed, verliefd gekeken enz. Nadat we een tijd bij Levi waren geweest, zijn we bij Natan wezen kijken. Margaret kreeg hem even op haar borst, en je zag hem rustig worden. Na daar een tijd te zijn geweest, zouden we weer naar boven gaan. Toen we weg gingen, kwam het nieuws dat Natan geholpen kon worden. Wij zouden even in de gang wachten, tot we naar boven werden gebracht. Helaas hebben we daarom wel Natan weggebrachtr zien worden. Een erg moeilijk moment..... Toen begon het wachten, en wachten, en wachten. En uiteindelijk na ongeveer 4 uur (wat op dat moment 4 jaar lijkt) kwam het nieuws. Hij had het allemaal goed doorstaan. We waren zo trots op hem!! Hij werd naar de I.C. gebracht en later zouden we mogen gaan kijken.

We hebben daarna, samen met de trotse grootouders een rondje gemaakt langs Natan, en Levi. Natan zag er uiteraard wel erg zielig uit met alle slangen en een bleek koppie, maar hij was stabiel. Levi moest helaas weg, omdat na een aantal bloedtests zijn HB nog steeds te hoog was. Hij krijgt op het moment dat ik aan het schrijven ben nog steeds een bloedtransfusie. Gelukkig gaat dat allemaal helemaal goed komen, net als bij Natan. We zijn echt enorm trots en verliefd op de twee mannen!!

Toen ik naar huis ging, en nog even een nachtkus wilde brengen, was er helaas weer slecht nieuws over Natan. Hij had een klaplong gekregen..... Geen abnormale complicatie, maar weer het zoveelste. Dan zakt de moed je echt weer een beetje in de schoenen, en komen de tranen zeker weer. Op dit moment ligt hij aan een drain, om zijn long weer terug te klappen, en hij zal helaas wel wat langer op de I.C. moeten blijven.

Henk.

In het AMC

2005-03-30T12:17:00.000+02:00

Samen een korte nacht gehad. Gelukkig kon ik bij Mar blijven slapen, zoiets gaat je natuurlijk niet in de kouwe kleren zitten. S' ochtends werd Levi opgehaald om naar Amsterdam te worden gebracht. Ze hebben hem wel nog even langs ons gebracht, om afscheid te kunnen nemen. Mar zou wat later gaan.
Helaas kwam na een tijdje het bericht dar Mar de volgende ochtend pas zou kunnen gaan wegens een ambulanctekort. Dit was wel weer een erge domper. Gelukkig hebben de mensen uit het AMC hun best gedaan om Mar daar als nog te krijgen, en 's middags kreeg ik het bericht dat ze daarheen zou worden gebracht. Ik ben er uiteraard ook heen gegaan, en voor mij was/is er een plek in het Ronald Mcdonald huis gereserveerd.

Daar aangekomen ben ik bij mijn mannen gaan checken, en het ging gelukkig wel goed. We zijn samen ook een paar keer bij ze geweest, en we hebben flesjes gegeven enz. 's avonds zou er een gesprek zijn met de chirurg, over wat er allemaal met Natan zou gaan gebeuren. In het gesprek, kwam naar voren, dat de afwijking die Natan heeft, bijna nooit allen komt. Na onderzoeken, bleek hij ook 2 gaatjes in zijn hart te hebben. Die zouden vanzelf weer dicht moeten groeien, maar hij moet wel onder controle komen van een cardioloog. Verder heeft een geneticus uiterlijke kenmerken gevonden die kunnen wijzen op een chromosoon afwijking. Hij zal daarvoor een chromosonenonderzoek krijgen, maar dat diirt een aantal weken voor dat binnen is. Wat dit kan betekenen, is nog niet duidelijk. Ook hebben ze uitgelegd hoe alles bij Natan zat wat betreft zijn slokdarm.. Natan heeft een aandoening die 1 op de 4000 kinderen hebben. Het komt dus derhalve tussen de 45-50 keer per jaar in Nederland voor. Zijn Slokdarm stopt, en het uiteinde vanuit zijn maag, is aangesloten op zijn luchtpijp. Gelukkig allemaal goed te opereren, mar toch wel een zware operatie. Hij zou misschien die avond geholpen kunnen worden, en anders de volgende dag. Gelukkig konden we daarna nog een tijd bij hem zijn, en jullie zullen begrijpen dat er wel wat tranen gevloeid hebben.

Henk.

De Dag ! !

2005-03-29T12:16:00.000+02:00

Ik ben gewoon gaan werken in afwachting van. De verwachting was, dat Margaret donderdag of vrijdag ingeleid zou worden. Dan zouden de baby's de 36 weken grens gepaseerd hebben.
In de ochtend werd ik gebeld door Margaret, dat ze zou worden ingeleid wegens beginverschijnselen van zwangerschapsvergiftiging. In het ziekenhuis aangekomen zouden ze net gaan beginnen. Het middel sloeg goed, erg goed aan bij Mar, en binnen de kortste tijd had ze heftige weeen. Zo heftig dat ze eigenlijk al binnen 4 uur 9 centimeter ontsluiting had, en wilde gaan persen. Om 19:00 mocht ze eindelijk, alleen werden de persweeen een stuk monder heftig. Na drie kwartier persen, zei de gynacoloog, dat de eerste er wel met de vacuum uit kon, alleen zou de tweede dan een keizersnede worden, dus werd besloten om ze allebei met de keizersnede te halen. Het was erg chaotisch en het moest best snel gebeuren allemaal. Om 19:25 werden de kanjers eindelijk geboren. Ze lieten alle twee al redelijk snel een huiltje horen en deden het op eerste gezicht best goed. Alleen had Natan iets meer overtuigingskracht nodig om hem op gang te krijgen.

Na de navelstreng nog een stukje te hebben doorgeknipt, ben ik naar de couveuse afdeling gegaan om te kijken hoe het met mijn mannen giong. Ze waren nog wel bezig, dus ben ik gaan kijken of Mar terug op haar kamer was. Moe, maar gelukkig was ze uiteinelijk al aangekomen, met haar ouders. In afwachting van het telefoontje dat we naar ze toe konden hebben we gewacht.

Dat wachten duurde alleen wel erg lang, en na een tijdje kwam de kinderarts op de kamer.......... Er was iets mis met Natan. Het leek erop, of hij een slokdarmafsluiting had. Een aangeboren afwijking, waardoor de slokdarm is afgesloten, en een stukje verder weer doorgaat. Hij kon helaas niet in het Vlietland geopereerd worden, dus zou hij naar een kinderziekenhuis moeten. Het liefst uiteraard wel met moeder en Levi erbij. Gelukkig mochten we wel even bij ze kijken, en even van ze genieten. Levi was wel nog een beetje rood, omdat hij wat bloed van zijn broer had afgenomen, en zo kwam het dat hij een hoog HB (ijzergehalte) had en Natan een laag HB. Komt wel vaker voor, maar niettemin weer iets erbij.

Na een tijdje zoeken, was er plaats gevonden voor Natan in het AMC. Hij zou er die avond al heen gaan. De volgende ochtend zou Levi gaan, en een tijdje later Mar.

Henk.

2e Paasdag

2005-03-28T12:16:00.000+02:00

Niet veel bijzonders gebeurt, testjes testjes en testjes. Wel een hoge bloeddruk.

Henk.

1e paasdag:

2005-03-27T03:13:00.000+02:00

Na het paasontbijt genuttigd te hebben, stond Margaret op, en het leek of haar liezen gebroken waren. Ziekenhuis gebeld, en we moesten langs komen. Nog even snel een foto van de dikke buik gemaakt, het kon tenslotte de laatste zijn. In het ziekenhuis aangekomen, zijn er allerlei testjes gedaan en het bleek goed te gaan met de baby's. Margaret zou wel opgenomen worden, om haar te kunnen blijven controleren op infecties.

Henk.